این یکی دو روز چند باری پیام اومده که «

حضرت حافظ ۵۰۰ تا غزل داره. شب یلدا ٨٠ میلیون ایرانى باهاش فال می‌گیرن. طبق اصل لانه کبوترى حداقل ١٦٠ هزار ایرانى سرنوشت مشابهى دارند

»

در این نظریه ظاهرا اینطور فرض شده که همه‌ی ایرانی‌ها فال می‌گیرن و اگه بزرگ خانواده در مجلس دور همی فال می‌گیره، اون فال برای تک تک نفرات جمع حساب می‌شه. اگه نه عموما کل ۸۰ میلیون نفر جدا فال نمی‌گیرن. ما هم همین فرض رو می‌گیریم و یه فرض دیگه هم اضافه می‌کنیم که اکثریت فال رو به روش سنتی (باز کردن دیوان به صورت دستی) انجام می‌دن.

عارضم که، اگه فال به روش سنتی انجام شه، عموما اشعاری که اون وسطا هستن بیشتر انتخاب می‌شن تا مثلا شعر اول یا آخر. به زبان ریاضی، چنین فالی از توزیع نرمال تبیعت می‌کنه و نه توزیع یکنواخت. بنابراین فال حدود ۶۰ میلیون نفر (بلکم بیشتر) فقط در حدود ۲۰۰ شعر (یه کم اینور اونور) در می‌یاد. به عبارتی حدود هر ۳۰۰ هزار نفر یک فال.

توجه نوشت: فرض‌ها مهم هستند. هر فرض متفاوتی محاسبه‌ای جدا دارد.

#ریاضیات_دوست_داشتنی و #فال_حافظ و #شب_یلدا