از سال ۸۳ تا همین پارسال فقط دو سال به خاطر خدمت مقدس سربازی روز دانشجو رو دانشجو نبودم. اینهمه سال درس و مشق و آخرش که چی؟ می‌ارزید؟

نمی‌دونم تا حالا آماری گرفته شده که چقدر دیپلم بیکار داریم و چقدر دیپلمی که نه فقط در حد بخور و نمیر که خیلی موفق بودن؟ در مورد کارشناسی چطور؟ کارشناسی ارشد چطور؟ دکتری چطور؟ بین موفق‌های آکادمیک چقدرشون به خاطر همین علم تحصیل شده در اون دوره‌ها بوده و چقدرشون صرفا به خاطر مدرکش و چقدرشون صرفا به خاطر حضور در محیط و جو دانشگاه و معاشرت با آدمای مختلف از همون رشته؟

فضای آکادمیک ایران رو با اروپا و آمریکا نمی‌شه مقایسه کرد. چون در سطح بین الملل این موضوع که رفتن به دانشگاه صرفا یه انتخابه خیلی سال قبل جا افتاده اما ما اینجا به خاطر فرار از خدمت سربازی یا رفتن فرنگ یا اینکه نگن لابد استعداد نداشته که نشده درس بخونه یا نگن ببین دختر چی بوده که دانشگاهم نرفته و ... حداقل یه کاردانی یا کارشناسی می‌گیریم.

اگه نظر شیخ رو بخواید، تحصیل در دانشگاه اگه تا یه حدیشم به خاطر شرایط جامعه باشه، بقیه با مسئولیت خودته. یعنی اگه در مقام یه نوجوون قدرت تصمیم نداشتی و عرف جامعه رو پیش رفتی، وقتی بیست و چند سالته خودت باید انتخاب کنی و اگه بازم سر انتخابت مجبوری که یه چیزایی رو خط بزنی، بازم باید سختی‌ها و چالشای هر مسیری رو ببینی و بپذیری و در نهایت خودت انتخاب کنی. دوران کارشناسی حتی اگه از لحاظ علمی هم باری نداشته باشه، فرصت خیلی مناسبی برای بلوغ فکری-اجتماعی هست و تا اون موقع نفر باید دیده شده که موقعیت کاری چطوره، موقعیت درسی چطوره و الی آخر.

اگه ازم بپرسید از راهی که اومدی راضی هستی می‌گم نه و اگه بپرسید پس یعنی اگه برمی‌گشتی عقب مسیرتو عوض می‌کردی می‌گم نمی‌دونم! چون نمی‌‌دونم اگه هر کدوم از انتخابام عوض می‌شد چقدر ممکن بود وضعم از این بهتر باشه یا بدتر. شاید اونطوری نمی‌شد که الان فکر می‌کنم می‌شد. شایدم واقعا می‌شد و حتی بهترم می‌شد. مثلا شاید اگه ارشد رو تهران بودم موقعیت کاری و پولیم خیلی بهتر از الان بود، اما در مقابل اون فعالیتای شیرین ای‌سی‌ام و رباتیک رو که برای کمتر کسی پیش می‌یاد نداشتم و مهمتر از همه با همسرجان آشنا نمی‌شدم! ضایعه از این بدتر؟!

آدمی با همین انتخاباست که پیش می‌ره و مسئولیت می‌پذیره و اگرم اشتباه بوده باشه بازم باید با یه انتخاب دیگه یه تصمیمی بگیره. ما با همین انتخاب‌ها سرنوشت خودمون و در نهایت جامعه رو می‌سازیم و حسابی باید مراقبشون باشیم.

روزتون مبارک دانشجوها :)

#زندگی