«

همه میل داریم فکر کنیم امور را همانگونه که هست میبینیم و موجوداتی واقع‌بین هستیم. حالا آنکه چنین نیست. جهان را نه آنگونه که هست، بلکه آنگونه که خود هستیم یا آنگونه که شرطی شده‌ایم می‌بینیم. به محض این که برای توصیف آنچه می بینیم لب به سخن می‌گشاییم، خود را توصیف می کنیم؛ نگرش‌ها و برداشت‌های خودمان را. وقتی دیگران با ما مخالفت می‌کنند، بی‌درنگ فکر می‌کنیم، اشکالی در آنها وجود دارد. اما همانطور که این «نمایش نگرش و ادراک نشان» می‌دهد، افراد صمیمی و صادقی که ذهنی روشن دارند نیز امور را به شیوهای متفاوت می‌بیند. هر یک از طریق عینک تجربه منحصر به فرد خودش.

این بدان معنا نیست که واقعیت وجود ندارد. در نمایش نگرش و ادراک، دو نفر که نخست از طریق تصاویری متفاوت شرطی شده بودند، با هم به تصویر سوم می‌نگرند. اکنون هر دو به واقعیتی مشابه نگاه می‌کنند؛ به خطوط سیاه و فضاهای سفید و هر دو این واقعیت را تصدیق می‌کند. اما تفسیر هر یک از این افراد از واقعیت نمایانگر تجربه‌های پیشین است و واقعیات بدون تفسیر آنها به خودی خود معنایی ندارد.

»

#بخشی_از_کتاب

#کتاب #کتابخونی #کتاب_خوب

#کتاب_بخوانیم #کتاب_خوب_بخوانیم #کتاب_هدیه_بدهیم