#باز_آمد_بوی_ماه_مدرسه
یک سال تحصیلی هم تموم شد و از فردا پنجاه و دو مربع خالی این تخته رو پر میکنه، برای سال تحصیلی جدید.
خیلی ایستگاه و هدف هست که بیشتر از یک سال زمان نیاز دارن و خیلی کارا هستن که حتی اگه یه ساعت به تاخیر بیفتن، ممکنه دیگه نشه جبران کرد. این پنجاه و دو مربع صرفا نمادی هستن از گذر زمان و اینکه توجه کنیم زمان بینهایت در اختیار نداریم و مهتر اینکه آیا برای همین پنجاه و دو هفته، اگر عمری باشد، برنامه یا رویکرد مشخص داریم؟ بماند که درست برنامه بریزیم یا نه و در نهایت چقدر موفق باشیم.
برای تغییر سازنده در روال زندگیمون در وهلهی اول باید بپذیریم که نقص داریم و در مرحلهی بعد سعی کنیم ریشهی اونها رو پیدا کنیم تا اساسی حلشون کنیم. هر کس کتاب «اثر مرکب» رو خونده باشه میدونه ریشهی بعضی از نقصهای به ظاهر بزرگ یا ناکارآمدیها اینقدر ریز یا ساده هستن که سهلانگارانه ازشون رد میشیم و بهشون توجهی نداریم. وقتی کتاب «کی بود کی بود؟ (چرا و چگونه اشتباهاتمان را توجیه میکنیم؟)» رو میخونیم، متوجه میشیم چقدر ساده خودمون رو گول میزنیم و رفتار یا افکار نادرستمون رو با استدلالهای عجیب توجیه میکنیم که در نهایت شاید باعث شن عوامل نادرستی رو ریشهی نقص یا دلیل ناکامی خودمون بدونیم.
تغییر سازنده در زندگی به شدت وابسته به عادتهایی هست که به صورت روزمره و بیتامل تکرار میکنیم. کتاب «اثر مرکب» اثر عادتها رو هشدار میده و «هفت عادت مردمان موثر» نکاتی در باب ساخت عادتهای درست و بر مبنای اصول تذکر میده.
از #شیخ_مسعود_مردادی به شما جوانان کوشا این وعده که اگر فقط این سه کتاب را دقیق و عمیق مطالعه و وارد زندگی روزمره کنید، در پایان سال توشهای خواهید داشت بسیار ارزشمندتر از بسیاری مدارک و تخصصهای حتی بینالمللی؛ قولِ قولِ قول. اما، اما، اما ... همیشه این جملهی دکتر #مجتبی_شکوری را به خاطر داشته باشید که «مشکل ما روش برنامهریزی نیست؛ مشکل ما عمل کردن به آن برنامههاست». این سه کتاب را حداکثر در یک ماه میتوان خواند. اما ...
تذکر: هر عملی را عکس العملی است مساوی با آن (در دنیای ارتباطات انسانی گاهی خیلی بیشتر از آن) و در خلاف جهت آن. هر تصمیم بزرگ و اقدام به عمل عواقبی دارد که باید پذیرفت. چه بهتر که تا حد ممکن از آنها در راستای ارتقاء اندیشه و کردار بهره برد.
#کتاب_بخوانیم #کتاب_هدیه_بدهیم
